Canihua

Historia i występowanie

To pseudo zboże pochodzi z Boliwii oraz Peru. Ziarna są w kolorze ciemnej czekolady i wyróżniają się bogactwem wartości odżywczych. Ze względu na to, że jej uprawa odbywa się jedynie na terenach wysokogórskich jest to produkt trudno dostępny na rynku.

Uprawa

Roślina ta pochodzi z rejonów Boliwii oraz Peru. Doskonale rośnie w warunkach wysokogórskich. Miejsce występowania sprawiło, że canihua jest odporna na szkodliwe warunki pogodowe.

W stadium wegetatywnym potrafi przetrwać mróz do -10˚C. Najobfitsze plony uzyskuje rosnąc na wysokości od 1500 do 4000 metrów. Odporna jest również na porywiste i mroźne wiatry, bardzo intensywne opady, a także większość występujących w danym obszarze szkodników. Duże ilości opadów na terenach wysokogórskich sprawiają, że rośliny tej nie trzeba dodatkowo nawadniać. Najbardziej lubi miejsca nasłonecznione, o umiarkowanej wilgotności. Do jej uprawy nadaje się gleba umiarkowanie żyzna.

Canihua zaczyna kiełkować w temperaturze 5˚C, w okresie od lipca do października. Zbiór rozpoczyna się przed uzyskaniem pełnej dojrzałości nasion. Następnie są one suszone i miażdżone ręcznie lub za pomocą specjalnych przyrządów. W trakcie tradycyjnej uprawy plony mogą sięgać od 400- 800 kg/ha.

 

 

Produkty z Canihua

Jak jeść ziarna Canihua?

·      ugotowane ziarna są subtelne w smaku, dlatego stanowią doskonały dodatek do mięs, sosów, warzyw,

·      z powodzeniem na stałe zastąpią w naszym menu kaszę oraz ryż,

·      mogą być dodatkiem do sałatek,

·      w zmielonej formie posłużą nam do wypieku domowego chleba lub upieczenia ciasta,

·      można użyć ich jako panierki do ryb i mięsa,

·      przez dodanie zmielonych ziaren do mleka otrzymamy napój podobny do kakao.