Herbata znana jest ludzkości od niemal pięciu tysięcy lat. Początkowo spożywano wyłącznie jej zieloną odmianę, przygotowywaną poprzez zalewanie świeżych liści gorącą wodą. Z czasem odkryto, że suszenie liści pozwala na ich dłuższe przechowywanie, co znacząco wpłynęło na rozwój handlu i sposobów jej przetwarzania.
W kulturze chińskiej nie funkcjonuje pojęcie „czarnej herbaty”. To, co w Europie określa się tym mianem, w Chinach nazywane jest hong cha, czyli herbatą czerwoną. Oznacza to, że europejska „czarna herbata” jest w rzeczywistości jedną z odmian herbaty czerwonej. Do tej grupy zalicza się także dobrze znaną w Polsce herbatę Pu-erh pochodzącą z prowincji Yunnan.
Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy herbaty fermentowane powstały przypadkowo, czy były efektem świadomych prób wydłużenia trwałości napoju. Zarówno czarna, jak i czerwona herbata (w europejskim rozumieniu) powstają w wyniku fermentacji zielonych liści. Różnią się jednak czasem tego procesu oraz metodą produkcji, co wpływa na ich smak, aromat i właściwości.
Historia czerwonej herbaty
Czerwona herbata Pu-erh wywodzi się z czasów dynastii Tang, a jej kolebką jest południowa prowincja Chin – Yunnan. W rejonie góry Liuchasan rośnie legendarne drzewo nazywane „królem drzew herbacianych”, z którego liści powstaje herbata uznawana za jedną z najlepszych na świecie.
Według legendy część zbiorów herbaty została niegdyś zapomniana w wilgotnej grocie. Pod wpływem wilgoci liście uległy fermentacji. Po ich odnalezieniu postanowiono je wysuszyć i sprawdzić ich przydatność do spożycia. W ten sposób odkryto napój o zupełnie nowym, wyjątkowym smaku.
Przez długie stulecia czerwona herbata była zarezerwowana wyłącznie dla cesarskiego dworu. Jej produkcja była ograniczona, a miejsca wytwarzania pilnie strzeżone. Spożywanie jej przez zwykłych ludzi mogło wiązać się z surowymi karami.
Historia czarnej herbaty
Historia czarnej herbaty w Europie jest znacznie młodsza i wiąże się z handlem morskim. W XVIII wieku transportowana z Chin do Wielkiej Brytanii zielona herbata uległa przypadkowemu zawilgoceniu i fermentacji. Aby uniknąć strat, kupiec zdecydował się sprzedać ją jako nowy rodzaj herbaty.
Okazało się to trafnym posunięciem – nowy smak szybko zdobył uznanie Brytyjczyków. Z czasem czarna herbata stała się jednym z symboli kultury brytyjskiej i do dziś pozostaje jej nieodłącznym elementem.
Autor: Redakcja Bakalie.com
