Ciekawostki o rokitniku

Bakalie.com

Ciekawe fakty o rokitniku

Pierwsze wzmianki o rokitniku można znaleźć w starych tybetańskich, chińskich i mongolskich manuskryptach.
Twórca i długoletni władca imperium mongolskiego, Czyngis – Chan, jest uważany za autora stwierdzenia, że dowódca imperium może polegać na trzech rzeczach: doskonale zorganizowanej armii, dyscyplinie wojskowej i rokitniku.

Botaniczna nazwa rokitnika Hippophae, pochodzi od dwóch greckich wyrazów hippos – koń i phaes – lśniący. W starożytnej Grecji liśćmi tej rośliny karmiono chore lub osłabione konie. Po tej kuracji konie powracały do zdrowia, a ich sierść była zdrowa i błyszcząca.
Do Europy rokitnik dotarł dzięki Aleksandrowi Wielkiemu. Jego wojownicy zauważyli, że konie jedzące nieznane im pomarańczowe owoce, znacznie lepiej wyglądają i postanowili przywieźć ze sobą do domu krzewy rokitnika.

Zarówno owoce jak i liście rokitnika są niezwykle bogate w substancje bioaktywne. Zawierają między innymi 14 witamin, 11 mikroelementów, 18 aminokwasów, 36 flawonoidów, 22 kwasy tłuszczowe, 42 lipidy, oraz prowitaminy, fenole i antyoksydanty.
Rokitnik był bardzo ceniony w byłym Związku Radzieckim. Uważano go, nie bez przyczyny, za najlepsze źródło witaminy C.

Na Syberii i w Tybecie, ze zmiażdżonych owoców rokitnika, kobiety robią sobie maseczki zapobiegające zmarszczkom.
Owoce rokitnika były stosowane jako naturalne suplementy przez rosyjskich kosmonautów. Było to spowodowane ich specyficznymi właściwościami – owoce te chronią przed promieniowaniem.

Z kolei olej z rokitnika był wykorzystywany z dobrymi efektami do leczenia oparzeń popromiennych po wybuchu elektrowni atomowej w Czarnobylu.
W Rosji z owoców rokitnika robi się lody, które w smaku trudno odróżnić od lodów ananasowych. W kraju tym rokitnik nazywany jest syberyjskim ananasem.

Największym producentem rokitnika na świecie są Chiny. Podczas olimpiady w Pekinie oficjalnym napojem reprezentacji Chin był sok z rokitnika.

Od 1983 roku rokitnik objęty jest w Polsce ochroną gatunkową. Początkowo, w latach 1983–2014 podlegał ochronie ścisłej, od 2014 roku znajduje się pod ochroną częściową.

Autor: Redakcja Bakalie.com